Inhoudsopgave:
Introductie
Onderstaand verhaal lijkt op het eerste gezicht niet zoveel te maken te hebben met mijn werk als therapeut, maar dat is slechts schijn. Ik werk veel aan de spirituele ontwikkeling van mensen en dat proces gaat wereldwijd steeds sneller en intenser, doordat er een zeer grootschalig natuurkundig proces gaande is dat ons heel erg beïnvloedt. Dit proces is voor de meeste mensen echter nog totaal onbekend.
Enerzijds heeft dit te maken met het feit dat wij ons vaak niet realiseren dat onze Aarde slechts een heel klein tandwieltje in een gigantisch uurwerk is. Daardoor zien we de samenhang met de rest van het heelal niet. Anderzijds is het zo, dat wij beslist geen fysieke wezens zijn die af en toe een spirituele ervaring hebben, maar spirituele wezens die af en toe een fysieke ervaring hebben. Oftewel: onze ziel is onsterfelijk. Alle religies van de hele wereld gaan hier van uit. Alleen de kerk in Rome heeft die visie in de 5e eeuw omgekeerd.
Ik denk dat onderstaand verhaal binnen afzienbare tijd hèt gespreksonderwerp van de dag is en ik wil je op deze manier de kans geven om alvast "wakker" te worden. We krijgen er allemaal mee te maken, of je nu wilt of niet en het maakt nogal wat uit of je wel of niet bent voorbereid.
Onderaan deze pagina vind je een aantal zeer interessante referenties, die dit verhaal specifieker toelichten. Ze zullen je overspoelen met feiten waar je niet om heen kunt. En dit is nog maar een hele kleine greep uit de verzameling: de boekenwinkels, de bibliotheken en het internet staan vol met dit soort lectuur. Het is maar net wat je wilt lezen en dit soort informatie zul je niet in de kranten en het TV-journaal tegenkomen. Het is kennelijk (nog) niet interessant genoeg voor die media...
Ik pretendeer geen wetenschapper te zijn en het gaat mij ook niet om de exactheid van de jaartallen en andere "technische feiten" die in dit verhaal worden genoemd, alhoewel ik deze gegevens allemaal uit betrouwbare publicaties heb gehaald. Het gaat mij erom dat het je duidelijk wordt dat er twee heel belangrijke processen gaande zijn en of dat nou een dag eerder of later begint, of dat er een planeet meer of minder betrokken is bij die uitlijning, is voor mij niet zo van belang.
Ik heb ervaren dat er een aantal mensen is die problemen heeft met onderstaande informatie. Sommigen vervelen zich kennelijk en hebben niets beters te doen dan een ander op de korrel te nemen. Dit zijn angsthazen en negatievelingen, mensen die bang zijn voor alles wat ze niet kunnen of willen begrijpen en zeker geen open mind hebben. Ik begrijp ook niet alles, maar ik sta er wel voor open. Deze mensen kenmerken zich oa. door internetpublicaties die uitblinken in negativiteit. Je leest daar helemaal geen positieve, constructieve dingen: ze kraken alleen maar anderen af, zonder dat ze zelf iets aan de wereld durven toe te voegen. Er zijn er ook die er om ogenschijnlijk onbegrijpelijke redenen belang bij hebben om dit soort informatie zoveel mogelijk de grond in te boren. En dan zijn er nog enkele wetenschappers die alleen maar gefocussed zijn op de "meetbare" feiten. Zij hebben het moeilijk met dingen die niet meetbaar zijn. Ze zullen ongetwijfeld heel veel kennis hebben over de fysieke aspecten van ons universum, zonder twijfel nog veel meer dan ik, maar er is meer. Ik heb heel veel respect voor hun kennis en inzichten, maar als je alles alleen maar vanuit "het meetbare" wilt verklaren en niet open staat voor andere zaken, dan schiet je tekort. Een wetenschapper behoort een onderzoeker te zijn die het onverklaarbare verklaart en zeker niet wegstopt of afdoet als onzin. Voor telepathie bestaat nog steeds geen wetenschappelijke verklaring, maar het is wel een wetenschappelijk bewezen feit. Toch wordt er nog steeds lacherig over gedaan. Je kunt met een simpel rolmaatje of zelfs met de meest intelligente universeelmeter nu eenmaal geen spirituele dingen meten. De wetenschap schiet daarin (nog) tekort, begrijpelijk, maar men moet het daarom niet afdoen als flauwekul. Ik sta open voor de wetenschap èn het spirituele en probeer die dingen te combineren.
Max Planck (1889-1926, één van Duitslands meest gerenommeerde geleerden, professor in de theoretische natuurkunde, rector van de universiteit in Berlijn) liep in zijn tijd ook al tegen dit fenomeen aan. Een bekende uitspraak van hem was:
"De vooruitgang in de wetenschap is niet zozeer te danken aan het werk van de jonge onderzoekers, maar veeleer aan het uitsterven van de ouden..."
Peter.
De mensheid bevindt zich op dit moment in een zeer bijzondere fase, waarbij de spirituele ontwikkeling in een versneld tempo verloopt. Het is nu mogelijk om de problematiek die we ervaren in hoog tempo te verwerken en de karmische banden met ons verleden gemakkelijker los te maken. Hierdoor krijgen we innerlijke rust, vinden we ons werkelijke zelf en kunnen we ons meer richten op de mooie dingen in het leven. Het is natuurlijk niet verplicht, want je bepaalt zelf of je daar wel of niet in meegaat. Maar zo'n kans laat je toch niet liggen?
Dit komt doordat onze Zon en haar planeten een baan beschrijven door het Melkwegstelsel. Die baan duurt een kleine 26.000 jaar en daarbij reizen we elke 13.000 jaar door een gebied met een zeer hoog energetisch niveau: de fotonengordel, de 5e dimensie, een geconcentreerd energieveld. Die hoge energie heeft een grote invloed op het leven op Aarde, niet alleen natuurkundig, maar vooral ook spiritueel en zal ruwweg zo'n 2.000 jaar duren. Het is een energieveld waar we langzaam aan in glijden en waarin we elk jaar een hogere dosis van die energie mee krijgen.
(Afbeelding: Globale positie van ons zonnestelsel in het Melkwegstelsel tijdens de uitlijning. Klik voor vergroting.)
Daarnaast is er ook nog een grootschalig uitlijningsproces gaande, waarbij een aantal planeten en sterren op één lijn komen te staan. Nu is het niet zo, dat dit een kwestie is van een knop omdraaien: het is een langzaam proces en we zitten al een hele tijd in de aanloop er naar toe. De uitlijning van de planeten is al een hele tijd bezig. We kunnen dit o.a. heel duidelijk merken aan de klimaatveranderingen gedurende de afgelopen jaren en het smelten van de ijskappen: dit is echt niet alleen maar het broeikaseffect. Het theoretische hoogtepunt van de eerstvolgende uitlijning vindt plaats op 21 december 2012 en valt min of meer samen met de start van onze reis door de fotonengordel. In de oude culturen zijn verschillende meetmethoden gebruikt om dit tijdstip te bepalen en daarom zijn er ook enkele andere data in omloop. Als we dit echter tegen het licht van de eerder genoemde 26.000 jaar bekijken, liggen deze data ongelofelijk precies bij elkaar.
Nee, dit is al zo oud als de Aarde zelf. Ook de oude Babyloniërs kenden dit verschijnsel, evenals de Phoeniciërs, de Egyptenaren en de Grieken. Het staat zelfs in de oude Indische Vedische geschriften, in de Egyptische hiërogliefen en in de Chinese I Ching. Ook de Olmeken, Maya's, Azteken en de Noormannen waren hiervan op de hoogte. Al deze culturen hebben hun eigen meet- en berekeningsmethoden en zitten - gezien de enorme tijdspanne - ongelofelijk dicht bij elkaar. Zelfs de kerk in Rome en de Vrijmetselaars weten dit maar al te goed, maar die praten daar niet over.
De Maya's en Olmeken spreken over 21 december 2012, de Azteken gebruiken een totaal andere methode en komen uit op 20 mei in dat zelfde jaar (zij pakken dan ook nog een volledige zonsverduistering mee), de oude Atlantianen zaten op 20 december, de oude Egyptenaren op 19 december en de oude Grieken op 12 december. En dat met al die "primitieve" middelen.... De Christenen geven geen exacte datum, maar verwachten na het 2e millennium de "Dag des Oordeels" (Johannes, Boek der Openbaringen).
De Maya's hadden zo'n 500 jaar voor Christus al een aantal kalenders gemaakt, waaronder de "Tun Uc" (een jaarkalender met 13 maanden van 28 dagen), de "Tzolkin" (een 260-dagen kalender) en de "Lange Telling" kalender (een kalender die werkt met periodes van 5.125 jaar). De "Lange Telling" kalender is geijkt op 21 december 2012. Deze kalenders worden vandaag de dag nog steeds gebruikt en zijn onbetwist de meest perfecte ter wereld. De Maya's hadden de lengte van een jaar destijds al berekend op 365,24200 dagen. In de jaren 60 is m.b.v. computers een lengte van 365,24220 dagen bepaald, maar inmiddels is dit door de wetenschap gecorrigeerd naar 365,24199 dagen. Nog niet zo slecht van die "primitieve" Maya's, hè?
Waarom zouden die mensen zo'n perfecte kalender maken en ijken op een datum die 2.500 jaar verder in de tijd ligt? Het ligt toch veel meer voor de hand dat ze daar b.v. de geboortedag van een koning voor hadden genomen? De Maya's gebruiken de uitlijning van de Aarde, de Zon en het hart van de Melkweg (dus dat die samen op één lijn staan) voor het synchroniseren van hun kalender. Dit heet Galactische Kosmologie.
Die oude culturen waren op dat punt veel verder dan wij. Zij waren bekend met de grote klok die "heelal" heet, o.a. door deze goed te observeren. Zij wisten al dat het leven op Aarde wordt bepaald door de stand van de planeten en de sterren. Maar wij hebben vanuit onze maatschappij niet geleerd om dat belangrijk te vinden. We lezen nog wel eens lacherig een horoscoopje, maar een goede, op maat gemaakte horoscoop vertelt verrassend veel over jezelf: ik heb dat zelf mogen ervaren...
De periode van 5.125 jaar van de Maya's staat voor een "Grote Cyclus", of "Wereldtijdperk" of "Zon". De collectieve mensheid ontwikkelt zich volgens hen in vijf van deze periodes, wat overeenkomt met 25.625 jaar (5 x de "Lange Telling"). En dat komt verrassend dicht bij wat men tegenwoordig heeft berekend voor de dierenriemprecessie (zie volgende hoofdstuk).
21 december 2012 is voor de Maya's het einde van vijf complete cycli. Ook de kalender van de Inca's, de Hopi indianen, de Egyptenaren, de Tibetanen, de Essenen en de Kelten (de "Druïdenkalender") loopt dan af. Men wist dus vroeger al, dat 2012 een magisch jaar zou worden. Een jaar van grote veranderingen voor de Aarde en de mensheid. We gaan dan een nieuw tijdperk in: we gaan van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk, we gaan van de 3e naar de 4e en 5e dimensie. Maar we hebben het zo druk met onszelf, onze aan/uit relaties, onze carrière, onze bankrekening, ons 2e huisje, etc, dat we niet meer naar boven kijken. En als het straks toch gebeurt, dan schrikken we, dan zijn we ontzettend bang. Wat is dit? Wat gebeurt er? Hoe kan dat?
Kun je je nog herinneren hoe een aantal bevolkingsgroepen in India angstig reageerde op de laatste zonsverduistering aldaar (11-08-'99)? Ze riepen angstig: "We worden gestraft door de goden!" en stortten zich huilend en biddend op de grond. Als wij zo in ons zelf gekeerd blijven leven, gaan we dat soort reacties hier straks ook krijgen.
3. Wat is de precieze oorzaak?
Zoals de Aarde om haar eigen as draait, zo draait de Maan om de Aarde en de Aarde op haar beurt weer om de Zon. Deze cycli kennen we allemaal, omdat we die een aantal malen in ons leven ervaren: de eerste duurt een dag, de tweede duurt een maand en de derde duurt een jaar. Maar er is meer. Zo beschrijft onze Zon (en dus ook haar bijbehorende planeten) op haar beurt weer een baan.
En zo zijn er nog een aantal relatief kleine en veel grotere cycli, zoals bv. de rotatie van het Melkwegstelsel om haar eigen as (ca. 225 miljoen jaar) en de baan die het Melkwegstelsel op haar beurt weer om de "Grote Centrale Zon" beschrijft. Maar de effecten van deze cycli kennen we niet, omdat die veel te lang duren voor ons relatief korte leventje op Aarde.
Op dit moment hebben we te maken met een aantal cycli die in 2012 vrijwel gelijktijdig tot een hoogtepunt komen. Zo is onze normale jaarcyclus ten einde, de "Baktun" van de Maya's (5.125 jaar) is ten einde, de vijf cycli voor de collectieve mensheid (25.625 jaar) zijn ten einde en de rotatiecyclus van het Melkwegstelsel zelf (225 miljoen jaar) is ten einde.
Het heelal is net een grote klok: telkens als er weer een cyclus is volbracht, dan wordt er weer een tandje van het volgende wiel aangetikt en gebeurt er weer iets grootschaligs. Tevens gaat de net volbrachte cyclus zich weer herhalen. Wat je onder de elektronenmicroscoop ziet, zie je ook door een ruimtetelescoop: alles draait om elkaar heen, alles beïnvloedt elkaar en alles houdt elkaar in balans. Zo boven, zo beneden.
Voor ons is die cyclus van ca. 26.000 jaar op dit moment de belangrijkste. Hij wordt ook wel de Vega- of Poolstercyclus genoemd. Dit komt doordat het vlak waarin ons gehele zonnestelsel draait, kantelt en de aardas (aan de Noordpoolzijde) hierdoor tijdens deze cyclus een soort cirkel in het heelal beschrijft (niet te verwarren met de verschuiving van de magnetische Noordpool en de jaarlijkse kanteling van de Aarde, waardoor onze seizoenen ontstaan). Deze cirkel loopt door de sterren Vega, Polaris (onze Poolster) en Alpha Draconis. Rond 2.800 voor Christus wees de aardas naar Alpha Draconis in de staart van de Draak. Op dit moment wijst hij naar de Poolster en rond 13.300 wijst hij naar Vega. Aan de zuidzijde beschrijft de aardas een cirkel om de Pleiaden, met als centrale punt de hoofdster van de Pleiaden: Alcyone.
(Afbeelding: De precessie met noord- en zuidas van de Aarde. Klik voor vergroting.)
Toch is die Vega- of Poolstercyclus geen nieuws. Elke astronoom kent het verschijnsel "precessie van de dierenriem" of "precessie van de equinoxen". Deze precessie (= verschuiving) is een optisch effect en wordt veroorzaakt doordat de positie en oriëntatie van de Aarde in het heelal t.g.v. bovengenoemde cyclus voortdurend verandert. Daardoor verandert ook onze waarnemingspositie en lijkt het net alsof de diverse sterrenbeelden voortdurend aan de hemel bewegen. Ze maken niet alleen een op- en neergaande beweging, maar verschuiven ook van links naar rechts en weer terug t.g.v. de Vegacyclus. Wat de meeste astronomen echter niet weten, is dat de keerpunten in deze beweging een tweetal indrukwekkende momenten markeren....
Probeer je eens voor te stellen hoeveel kracht er nodig is om de eb- en vloedbeweging op Aarde te veroorzaken. Miljarden liters water worden tweemaal daags "opgetild" door de Maan en dat gaat continue door. En dan die baan van onze Aarde. Zo'n enorme massa slingert rond aan een denkbeeldig touwtje en wat houdt haar in bedwang? Precies, ons relatief kleine zonnetje. We hebben het hier dus over onvoorstelbaar grote krachten. Ik zal proberen om die krachten een klein beetje tot de verbeelding te brengen. Slinger maar eens een fles flisdrank van een liter rond aan een touwtje van 1 meter: dat hou je niet zo heel lang vol. Hier gaat het om de Zon, die onze Aarde van 5.974.000.000.000.000.000.000.000 kg. rondslingert aan een touwtje van 149.600.000 km. lang, waardoor wij 939.488.000 km in 365 dagen afleggen, oftewel de Aarde suist met een snelheid van 107.174 km per uur door het heelal. En dan hebben we het alleen nog maar over onze rotatie om de Zon... Als je de rotatie van ons Melkwegstelsel ook nog in aanmerking neemt, dan hebben we het over ca. 200km per seconde!
Denk je dan eens in dat onze Melkweg eigenlijk een hele grote bol is met ontelbaar veel planeten en sterren. Maar doordat die Melkweg zo hard rond draait, is ze uitgedijd tot een min of meer platte schijf. Aan de buitenkant van die schijf bevinden zich een aantal "slierten" en in één daarvan, genaamd "de arm van Orion", bevinden wij ons.
(Afbeelding: Het Melkwegstelsel. De afstand van de Aarde (C) tot het middelpunt bedraagt 32.000 lichtjaren. De doorsnede van het Melkwegstelsel (D) is 100.000 lichtjaren. Één lichtjaar is de afstand die het licht in 1 jaar aflegt met 300.000 km/sec. Bron: Elzeviers Nieuwe Grote Wereldatlas)
De 26.000-jarige baan die onze Zon beschrijft, is een baan die ergens een grote concentratie van planeten en sterren doorkruist. Dus op het éne moment duiken we er een keer van boven naar beneden doorheen en keren we tevens om van links- naar rechtsbewegend (de precessie) en 13.000 jaar later gaan we aan de andere kant van de cirkel weer van beneden naar boven en gaan we van rechts naar links. Bij elke doorgang worden wij weer blootgesteld aan die enorme krachten en energieën van die concentratie hemellichamen. Er wordt aan de Aarde getrokken en geduwd, waardoor het aantal aard- en/of zeebevingen (tsunami's) en de vulkanische activiteit toeneemt. Ook wordt de temperatuur van onze atmosfeer steeds hoger door alle externe energiebronnen, waardoor de ijskappen smelten en het zeewater stijgt.
![]()
![]()
(Afbeeldingen: Mogelijke vervormingen van de Aarde door krachten van buitenaf. Bron: KNMI.)
Maar het wordt nog spannender. De wetenschap heeft aangetoond, dat het hart van de Melkweg steeds actiever lijkt te worden en steeds meer energie begint uit te stralen. Dit is echter een betrekkelijke constatering, omdat we dit waarnemen vanaf onze planeet. Die activiteit is er continue, maar wordt door onze veranderende positie steeds sterker waarneembaar. Net als de zon die altijd schijnt, maar die je pas ziet als de wolken verdwijnen. De bron van deze energie is Sagittarius A in het sterrenbeeld Sagittarius (Boogschutter). Sagittarius A is hiernaar vernoemd, omdat we die waarnemen door dat sterrenbeeld heen. In werkelijheid is Sagittarius A een zwart gat, dat het hart van de Melkweg vormt. De Maya's noemen dit Hunab K'u. Op het moment dat de Aarde en de Zon in één lijn staan met Sagittarius A, bereikt die energie de Aarde met maximale sterkte en dat zal waarschijnlijk te zien zijn als een intense lichtbron.
(Afbeelding: Uitlijning planeten op 21-12-2012. Klik voor vergroting.)
Die maximale sterkte wordt veroorzaakt door een laserstraaleffect. Op 21 december 2012 staan de Aarde, de Maan, Venus en de Zon precies in één lijn met de centrale ster Alcyone van de Pleiaden en het hart van de Melkweg. Dit is op zich al heftig genoeg, maar er komt nog een schepje bovenop. Bij een echte laserstraal wordt de straal gestabiliseerd door een krachtig medium wat er haaks op staat. En wat gebeurt hier: op dat moment staat Uranus er haaks op. En in 1987 is er een supernova geïmplodeerd in de Tarantula nevel in de Grote Magellaen Wolk (Supernova 1987A), waardoor het elektromagnetische veld van Uranus met een factor 100 in kracht is toegenomen (bron: Scientific American, 1999). Hierdoor onstaat dus een perfecte laserstraal en dat effect gaat ca. twaalf dagen duren: twaalf dagen van intens licht....
4. Wat zijn de gevolgen voor de Aarde?
Dit gaat meestal gepaard met grote verschuivingen in de polen en kan zelfs leiden tot het complete ompolen van de Aarde. Dat is ook te zien op de bodem van de Atlantische Oceaan. In het midden hiervan bevindt zich de "Atlantische rug", een grote naad tussen het Amerikaanse continent enerzijds en het Europese en Afrikaanse continent anderzijds, waar voortdurend magma omhoog wordt geperst. Hierdoor drijven Amerika en Europa/Afrika jaarlijks ca. 4 cm. uit elkaar en ontstaan er aan weerszijden van die naad bergketens op de bodem van de oceaan.
Het magma is echter sterk ijzerhoudend en zolang het nog vloeibaar is, neemt dit de magnetische polariteit van de Aarde aan. Zodra het in aanraking komt met het koude zeewater, stolt het en ontstaat er een permanente magneet. Onderzoek heeft uitgewezen, dat sommige bergketens een noord-zuid gerichte polariteit hebben en anderen een zuid-noord gerichte polariteit. Hieruit is gebleken dat dit ompolen al minstens 170 keer heeft plaatsgevonden. Ook in de sedimentlagen (afzetting van deeltjes) vinden we dit verschijnsel terug. Nieuw? Nee dus. De wetenschap twijfelt er niet meer aan dat dit op korte termijn weer gaat gebeuren: men weet alleen niet precies wanneer. Jij weet dit nu wel...
Kun je je voorstellen, hoe groot en sterk een hoefijzermagneet moet zijn om zo'n bol als de Aarde om te polen? En stel je die magneet dan eens voor op een vrijwel oneindige afstand, ver buiten ons zonnestelsel, rekening houdend met het feit dat z'n kracht kwadratisch met de afstand afneemt.... Niet te geloven toch! Of zou er nog een andere mogelijkheid zijn?
Jazeker, die is er en dat is de meest voor de hand liggende mogelijkheid. Het magnetische veld wordt nl. opgewekt door de rotatie van de Aarde en dat komt met name doordat de vloeibare kern sneller draait dan de korst. De kern draait per 1.000 jaar ca. 1 omwenteling meer dan de korst en dan krijg je het effect van een dynamo, die elektriciteit en dus ook magnetisme opwekt. Die twee gaan nu eenmaal hand in hand. Die poolverschuiving of ompoling wordt dus veroorzaakt door de korst of de kern de andere kant op te laten draaien.
Onze magnetische noordpool "wandelt" op dit moment ca. 100m per dag van Noord-Canada naar Siberië en in de afgelopen jaren heeft die al een heel grillig pad afgelegd. Ook zijn er magmagebieden die al aan het ompolen zijn of drastisch aan kracht hebben ingeboet. Rondom Zuid-Afrika bevindt zich een heel groot magmagebied (de "South Atlantic Anomaly"), wat imiddels al helemaal is omgepoold! De wetenschap neigt al steeds meer naar het omkeren van zo'n draairichting en ook dat is niet nieuw. Het is al bewezen, dat er voorafgaande aan zo'n poolverschuiving of ompoling altijd een daling van het aardmagnetisme te zien is. En die daling is middels satelietmetingen al lang vastgesteld: 10% daling van 1999 t/m 2004. Dit omkeerfenomeen is ook beschreven in de 1.000-en jaren oude Egyptische hiërogliefen, waarin de vluchtende Atlantiërs na een ongewoon lange nacht op zee de Zon van de andere kant op zagen komen (bron: "Le Grand Cataclysme", Albert Slosman). En vergeet niet dat deze mensen bijzonder goed konden navigeren. Wees in elk geval voorzichtig met de uitdrukking ".... pas als de Zon van de andere kant opkomt", want misschien gaan we het nog beleven!
(Afbeelding: Atlantische Rug. Bron: Elzeviers Nieuwe Grote Wereldatlas. Klik voor vergroting.)
Je kunt je natuurlijk wel voorstellen, dat dat omkeren niet een kwestie is van een knop omdraaien. Op een gegeven moment komt de Aarde heel langzaam tot stilstand en dat geeft natuurlijk nogal wat problemen. Door het langzamere draaien worden we overdag langer aan het daglicht blootgesteld en dat kan tot een behoorlijke temperatuurverhoging leiden. Dat zelfde geldt natuurlijk voor de nacht: het gaat heel lang afkoelen. Hierdoor ontstaan enorme schommelingen is de temperatuur, die hun hoogtepunt bereiken als de Aarde stilstaat. Je zult maar net op dat moment heel lang in die brandende zon of ijzige nacht moeten doorbrengen, of blootgesteld worden aan de enorme stormen die daardoor gaan ontstaan. Ook zal de middelpuntvliedende kracht afnemen, waardoor de Aarde weer boller zal worden, met alle gevolgen van dien. Nogmaals: ik weet niet of dit nu weer gaat gebeuren, maar het zou niet de eerste keer zijn als we de Atlantiërs mogen geloven.
5. Wat zijn de gevolgen voor de mens?
Een aantal zaken zullen ingrijpend gaan veranderen. Afgezien van het geologische "gerommel" t.g.v. al die eerder genoemde duw- en trekpartijen aan de Aarde, zijn hieronder de belangrijkste punten genoemd:
Omdat het energieniveau op de Aarde voorlopig nog wel even blijft stijgen door die fotonengordel, betekent dit ook dat de elektrische energie in onze atmosfeer gaat stijgen. Daarnaast is het zo, dat een afnemend aardmagnetisme steeds meer straling doorlaat (oa. energie van zonne-uitbarstingen). De NASA heeft voor 2012 al een superzonneuitbarsting voorspeld, die zo groot zal zijn dat het hele elektriciteitsnet wereldwijd lam gelegd zal worden en waardoor honderden kerncentrales met een meltdown te maken kunnen krijgen (bron: www.euronucleair.org van de Europese Nucleare Organisatie).
Dit houdt in, dat er op den duur problemen gaan ontstaan met onze elektronica, omdat die is opgebouwd uit halfgeleiders. Halfgeleiders bestaan in principe uit één (bv. een diode) of meerdere (bv. transistoren en complexe chips) PN- of NP-overgangen. Deze zijn gemaakt van o.a. silicium of germanium en kunnen tot ca. 1,5V nog functioneren. Daarboven gaan ze kapot. Er komt dus binnenkort een enorme golf aan bv. defecte mobieltjes, omdat deze totaal geen bescherming bieden tegen die hogere energie. Kun je je zoiets voorstellen? Een wereld zonder mobieltjes, SMS-jes, portofoons, etc. Maar ook je PC thuis delft waarschijnlijk het onderspit.... Het is nu al zo, dat diverse vliegtuigmaatschappijen om deze redenen niet meer over de polen vliegen als er net een zonne-uitbarsting is geweest. Sommige maatschappijen vliegen dan zelfs helemaal niet meer.
Maar ook al zou onze apparatuur wel beschermd zijn, het is nooit helemaal tegen te houden en dus zou er alleen maar uitstel van executie ontstaan. De wetenschap is zich hier deels van bewust. In elk geval is het zo, dat er in Japan in 2004 in opdracht van de regering onderzoek is gestart naar het ontwikkelen van halfgeleiders op basis van diamanten. De PNP of NPN overgang van zo'n halfgeleider zou ca. 80V kunnen verdragen i.p.v. de huidige 1,5V en zou het dus heel wat langer uit kunnen houden. Maar hoe lang duurt het voordat zoiets commercieel toepasbaar is en in je nieuwe mobieltje of PC zit?
Daarnaast is ons wereldwijde communicatiesysteem gebaseerd op satellietverbindingen. Deze satellieten zijn redelijk goed beschermd tegen dit soort dingen, maar het stijgen van het energieniveau heeft ook tot gevolg dat er steeds meer zonne-uitbarstingen komen. En dan komt er een stroom elektrisch geladen deeltje naar ons toe, waar satellieten het erg moeilijk mee hebben. Men laat een aantal van deze satellieten dan omdraaien, waardoor het schild in de richting van de bedreiging wordt gekeerd. Maar deze vorm van bescherming wordt steeds ontoereikender en daardoor zijn er al diverse satellieten beschadigd en zelfs geheel uitgeschakeld.
Op de Aarde zelf zorgen deze uitbarstingen voor botsingen met de atomen in onze atmosfeer, wat leidt tot elektrische stromen van miljoenen ampères, vergelijkbaar met de energie van bliksem. Deze stromen veroorzaken enorme inducties in lange geleiders, waardoor bv. het Canadese elektriciteitsnet op 12 maart 1989 compleet instortte.
Ook zorgen de zonne-uitbarstingen voor opwarming van de buitenkant van onze atmosfeer, waardoor deze uitzet. De satellieten die normaliter net buiten onze atmosfeer ronddraaien, komen daarmee net in de atmosfeer. Hierdoor ondervinden ze luchtweerstand, verliezen daardoor snelheid en dus ook hoogte en storten op den duur neer. Dit is ook precies de reden waarom het eerste Amerikaanse ruimtestation Skylab in 1979 is verbrand in de dampkring, terwijl het pas in 1973 in een baan om de Aarde was gebracht.
Weet je wat er allemaal uitvalt als de satellieten het niet meer doen? Geen TV, geen internationale telefoon, geen internationaal internet, geen internationaal bankverkeer, geen GPS-navigatie en noem maar op. Begin je een beetje te beseffen hoe ongelofelijk kwetsbaar we ons hebben gemaakt van al die elektronica?
Ons zenuwstelsel is in feite een elektrisch geleidingssysteem. Er lopen minuscule elektrische stroompjes doorheen, waarmee we allerlei processen in ons lichaam kunnen sturen en registreren. Doordat wij zo lekker bezig zijn met onze welvaart i.p.v. ons welzijn (die twee zijn heel vaak omgekeerd evenredig met elkaar), lopen we allemaal met zo'n mobieltje rond. En of we die nu gebruiken of niet, ze worden continue gescand door de lokale GSM-masten. En dan te bedenken dat we zo´n twaalf landelijk dekkende netwerken hebben die dat allemaal gelijktijdig doen... Veel mensen hebben tegenwoordig ook nog een dect telefoon in huis en als het even kan ook nog een draadloos computer netwerk. Samen met de radio- en TV-zenders en nog een heleboel andere, niet-natuurlijke en vooral ongezonde frequenties, stellen we ons zenuwstelsel (en daarmee ook de hele natuur) dus 24 uur per dag bloot aan heel veel, zeer dynamische, elektrische velden. Enig idee waarom er de laatste jaren regelmatig groepen grote vissen aanspoelen op voor hun zeer ongebruikelijke locaties? En waarom er op raadselachtige wijze complete bijenvolken uitsterven? We hebben hun GPS-systeem verstoord...
Wat gebeurt er in een elektrische geleider als daar een wisselend elektrisch veld op wordt losgelaten? Juist, dan worden er stroompjes opgewekt. En wat doen die stroompjes dan met ons? Die veroorzaken allerlei afwijkingen in ons systeem en leiden op den duur tot fysieke klachten en vermoeidheid. Als je wat minder goed je in je eigen energie zit, kun je hier al heel snel last van hebben. Vergelijk dat maar met een soort elektro-accupuntuur, maar dan een vorm waarbij de therapeut geblinddoekt ergens een naald inprikt en zomaar een slinger aan een willekeurige knop geeft om een stroompje door die naald te sturen. Complete waanzin! En we laten dat allemaal maar gebeuren....
Wist je dat een menselijke cel gemiddeld slechts ca. drie minuten continue weerstand kan bieden aan dit soort energiën? En dan? Dan daalt onze weerstand, daardoor krijgen parasieten (die we allemaal hebben) daar vrij spel, waardoor ze actief worden en gangetjes in ons weefsel gaan graven. Daardoor gaan die cellen in de verdediging door zich te delen en ontstaat er woekering, oftewel kanker. Natuurlijk is dit afhankelijk van hoe gezond je bent en hoe lang en hoe vaak je belt, maar het moge duidelijk zijn dat we onszelf op grote schaal aan het ziek maken zijn.
Omdat de effecten hiervan niet meteen aantoonbaar zijn, schrijven we de verschijnselen daar ook niet meteen aan toe. En als er dan toch iemand beweert dat zijn problemen hierdoor worden veroorzaakt, dan zijn er zoveel commerciële belangen in het spel, dat die persoon uiteindelijk het onderspit delft. We krijgen dus gewoon een herhaling van de geschiedenis: vroeger mocht je ook met asbest werken en DDT op het land gebruiken. Zelfs het Ministerie van Volksgezondheid heeft jarenlang volgehouden dat het geen probleem was. Maar ja, die luisteren altijd eerst naar de door de commercie gefinancierde wetenschap en pas veel later, als de druk uit de bevolking via de media hoog genoeg wordt, komen er maatregelen. Zo is asbest en DDT pas 30 jaar later verboden. Wij leren helaas door schade en schande...
Doordat er veel elektronica zal uitvallen (en dus ook veel communicatieapparatuur), zal er een drastische vermindering van onnatuurlijke frequenties ontstaan. Hierdoor wordt ons zenuwstelsel ontlast van al die instraling en dat gaan we zeker merken. Vergelijk dat maar met ademen in de smog van Mexico-city en dan ineens midden in een uitgestrekt oerwoud. We zullen ons veel prettiger voelen en veel kwalen zullen daardoor gaan afnemen en op den duur verdwijnen.
"Tijd" is een naam die we zelf hebben bedacht voor een verschijnsel wat we niet begrijpen. We denken dat "tijd" een constante is, iets waar we altijd op kunnen rekenen, maar dat is niet zo. Volgens Einstein is tijd de vierde dimensie, maar hij kon niet aangeven wat dat was. Wat wij tijd noemen, is eigenlijk het effect wat wij waarnemen van iets wat wij niet zien en begrijpen. Zoals een lamp op een hand kan schijnen, waardoor er een schaduw op de muur ontstaat. Wij zien wel die schaduw, maar hebben geen benul van die lamp en die hand.
Al heel wat jaartjes geleden is er een proef genomen met twee atoomklokken, die ongelofelijk precies liepen. De één is in een vliegtuig geplaatst en heeft op grote hoogte een rondje om de Aarde gevlogen, de ander bleef op de grond. Toen beide na afloop van het experiment weer naast elkaar werden gezet, bleken ze niet meer de zelfde tijd aan te geven. De klok uit het vliegtuig liep achter, alhoewel ze beide weer perfect synchroon liepen. De zwaartekracht heeft dus invloed op materie- of energiefrequenties en die vormen voor ons weer de basis van onze tijdsbeleving. De tijd zoals wij die kennen is dus niet een constant, lineair verschijnsel, maar een kromme, die in ieder geval door zwaartekracht wordt beïnvloed.
Er is nog iets aan de hand met energiefrequenties en dat is de "Shuman Resonantie". De Shuman Resonantie kun je het best beschrijven als de "hartslag" van onze Aarde. Een oscillerend signaal dat heen en weer slingert tussen het aardoppervlak en onze ionosfeer. Deze frequentie was duizenden jaren lang 7,83 cycli per seconde en is daarom door het leger heel lang als een zeer nauwkeurige referentie gebruikt. Sinds 1980 is deze frequentie stijgende en op dit moment zitten we op ca. 12 cycli per seconde. Een toename van ca. 50% dus, wat zou betekenen dat de werkelijke tijdstoename met 50% is gedaald. Oftewel: een dag duurt voor ons gevoel eigenlijk niet meer 24 uur, maar nog slechts 16 uur. Tijd is dus ook afhankelijk van de energie van de Aarde. Als de Aarde niet meer zou draaien, zou de Shuman Resonantie 13 zijn. Daar zitten we dus al heel dicht bij.
Belachelijk, zul je dan zeggen. Een dag duurt nog steeds 24 uur, net als vroeger. Maar als wij de tijd meten met middelen die mee veranderen met onze omgeving, dan zien we het verschil niet. Hoe je de tijd ook meet, met een kristal of met een atoom, met gewichten en een slinger, altijd is die meetmethode afhankelijk van de materie. En als zowel de referentie in de meetmethode als het te meten fenomeen beiden dezelfde verandering ondergaan, meten wij dus niet absoluut, maar relatief en zie je geen verschil.
Herken je dat? We horen al zo vaak om ons heen "Het leven lijkt steeds sneller te gaan", maar in feite proberen we al onze oude, vertrouwde dingetjes in een steeds kortere tijd te proppen, met als gevolg een steeds gejaagder en hectischer leven en dus ook steeds meer stress. De één na de ander knapt af en ook ik heb dat moeten ervaren met stevige burnout.
Als wij met verkeerde middelen blijven meten, zullen we straks met onze meetfout geconfronteerd worden. Dan zullen we onze ideeën over het begrip tijd drastisch moeten bijstellen en dat zal na al die eeuwen niet zo gemakkelijk blijken te zijn. Alleen de oude culturen, de culturen die hun tijd- en kalendermeting nog steeds baseren op de stand van sterren, zullen daar geen problemen mee hebben: voor hen verandert er - wat dat betreft - helemaal niets.
De tijd zoals wij die kennen met 12 maanden per jaar en 60 minuten per uur is eigenlijk een gedrocht en brengt ons helemaal op een dwaalspoor. We hebben maanden van 27, 28, 30 en 31 dagen, terwijl de natuurlijke maand 28 dagen heeft. Alle natuurvolkeren hebben een 13 manenkalender, maar de kerk in Rome heeft ons met een zeer slecht onderbouwde 24 uurs klok en een belachelijk 12 maanden systeem opgezadeld:
- Januari is vernoemd naar Janos, de god van de poorten,
- Februari verwijst naar een dierenorakel-ritueel,
- Maart verwijst naar de god en planeet Mars,
- April is een godin van de lente,
- Mei is een godin van de lente,
- Juni verwijst naar de vrouw van god Jupiter,
- Juli is vernoemd naar Julius, keizer van het Romeinse rijk.
- Augustus is vernoemd naar Augustus, eveneens keizer van het Romeinse rijk. En omdat Augustus niet wou onderdoen voor Julius, kreeg die ook 31 dagen voor "zijn" maand, ten koste van Februari,
- September is de 9e maand, maar betekent eigenlijk 7,
- Oktober is de 10e maand, maar betekent 8,
- November is de 11e maand, maar betekent 9,
- En December is de 12e maand, maar betekent 10.
Het woord kalender komt trouwens van het Romeinse "calends". Het was de naam van het rekeningenboek, waarin alle inkomsten en uitgaven stonden vermeld. Tijd is toen geld geworden en daar zijn we flink de fout ingegaan...
Hou er maar rekening mee, dat we straks weer naar een 13 manenkalender gaan, waarin elke maan(d) 28 dagen is en 4 weken van 7 dagen heeft. Hierdoor is elke 1e dag van een maand altijd een maandag en lopen we weer in het gareel met de natuur. De Maya-kalender is hiervan een heel mooi voorbeeld. En even voor alle duidelijkheid: de eerste dag van de week blijft de maandag hoor! Er zijn diverse kerkelijke mensen die de zondag tot de eerste dag willen verheffen, maar die hebben de bijbel niet goed gelezen: "en de 7e scheppingsdag was de rustdag."
Zoals al eerder aangegeven bij het zenuwstelsel, krijgen we straks heel wat te verduren. Maar dat is zeker de moeite waard, want - na een lastige overgangsperiode - zullen we allemaal anders gaan denken. We zullen vooral weer uit ons verstand komen en gaan voelen en de meeste mensen hebben er nog geen idee van wat dat is. Het is niet zozeer een fysiek voelen, maar een aanvoelen, een intuïtie, een instinct, een sterke verbondenheid met de natuur en met elkaar. Hierdoor ontstaat een hele andere maatschappij.
Negatieve gedachten verdwijnen. Egoïsme, misdaad, jaloezie, hebzucht, machtswellust, etc, bestaan straks niet meer. Ons hele monetaire stelsel gaat verdwijnen. Geld is straks helemaal uit de mode: we gaan gewoon allerlei dingen voor elkaar doen en krijgen daar iets voor terug. Geef op je eigen manier en je zult ontvangen. Het is wel even wennen, maar het is wel zo gemakkelijk en vooral vriendelijk. Geen sloten meer op de deur, geen politie, geen leger en bewakingsdiensten meer nodig. Al die energie kan dan voor positievere dingen worden gebruikt.
Wij bezitten de Aarde niet, maar de Aarde bezit ons. We denken nu wel dat dat andersom is, maar dat is slechts een illusie. Wij gaan straks weer ècht deel uitmaken van de natuur en zullen er daarom ook met veel meer respect mee omgaan.
We gebruiken nu ca. 5% van ons DNA en van onze hersencapaciteit. Door die hoge energie in de 5e dimensie gaat dit straks een heel eind richting de 100%. Kun je je voorstellen wat dat voor een creativiteit dat ten gevolge zal hebben? En wat dat voor de kennistoename van ieder mens kan betekenen?
Wat dit precies gaat inhouden, daar heb ik geen concrete voorstelling van. Maar bovenstaande verschijnselen hebben altijd al plaats gevonden en hebben duidelijk invloed gehad op de mensheid. Door opgravingen is bekend geworden, dat de Aboriginalcultuur in Australië er 52.000 jaar geleden (4 x 13.000 jaar!) zomaar ineens was. Er zijn nooit voorlopers van hen gevonden. Het zelfde geldt voor de Cro Magnon mens: 39.000 jaar geleden (3 x 13.000 jaar!) was die er ineens. Zijn tijdgenoot, de Neanderthaler, stierf 26.000 jaar (2 x 13.000 jaar!) geleden zomaar ineens uit. De laatste ijstijd hield 13.000 jaar geleden ineens op. Bovendien verschenen er op het zelfde moment in Egypte de grote piramide van Gizeh en in Teotihuacan in Mexico de Piramide van de Zon....
Het zou al heel toevallig zijn dat er nu een keer niks gaat te gebeuren op dat gebied. Één ding is trouwens al begonnen: diverse Aboriginalstammen geloven al jaren dat hun taak er op zit. Zij nemen bewust geen kinderen meer en zijn dus al aan het uitsterven. Krijgen we nu later weer verbaasde wetenschappers die zich het hoofd breken over die "zomaar" verdwenen Aboriginals, net als nu bij de Maya's? En dan ook nog op een veelvoud van 13.000 jaar?
Spirituele ontwikkeling en dimensies
Elke 13.000 jaar krijgen we zo'n energieverhoging. Zo'n 500 jaar voor de doorgang begint die ons al te beïnvloeden en het duurt nog eens ca. 500 jaar voordat alles weer stabiel is. In het begin merken we hier heel weinig van: het komt allemaal heel langzaam op gang en het duurt een aantal generaties voordat de veranderingen duidelijk worden. De laatste 500 jaar heeft geleid tot een scheuring in de kerk, tot de industriële revolutie, tot de "flower-power" periode, tot protestmarsen en tot persoonlijke ontwikkeling. Men begon in opstand te komen tegen de gevestigde autoriteiten, variërend van een lokale werkgever in de veenkoloniën tot de huidige wereldleiders.
Met name de spirituele ontwikkeling neemt de laatste tientallen jaren een enorme vlucht. We zien allerlei vormen van meditatie-, yoga-, en healinggroepjes overal de grond uit spatten. Velen hebben ontdekt dat de kerken al heel lang geen antwoord meer bieden op hun vragen en die lopen daardoor massaal leeg. Als compensatie heeft de wetenschap nog een deel van die vragen kunnen beantwoorden, maar het is nog niet genoeg. We willen verder, we willen meer en we gaan steeds meer inzien dat ook de wetenschap die behoefte niet kan invullen.
Logisch eigenlijk, want in de kern zijn we allemaal op zoek naar liefde en eenheid en dat heeft alles met je hart, je gevoel te maken. De kerk (en dan heb ik het met name over de oude kerk) houdt niet van eenheid: die is juist gebaseerd op dualiteit. Kijk maar eens wat de katholieke kerk in het verleden heeft gedaan met mensen die "iets anders" aanhingen (bv. de heksenjacht in Europa, of de onderdrukking en kerstening van de indianen in Amerika na hun ontdekking door Cortez en Columbus), of met mensen die geloofden zonder de kerk (zoals de katharen rond 1.100 in Zuid-Frankrijk: ze zijn massaal afgeslacht in opdracht van de paus). En de wetenschap is nu eenmaal een wereld die hoofdzakelijk geregeerd wordt door rationele mensen, verstandelijke mensen die "denken dat ze voelen", maar eigenlijk niet weten wat dat is. Als ze dit lezen, zullen ze waarschijnlijk op hun tenen zijn getrapt, maar zo bedoel ik het niet. Natuurlijk voelen die mensen ook, maar ik bedoel echter veel meer het voelen op een hoger niveau, een soort instinct, een verbinding met het hogere en openstaan voor het geven en ontvangen van onvoorwaardelijke liefde voor "alles wat is".
In de fotonengordel worden we voortdurend blootgesteld aan de energie van de 5e dimensie. Deze energie is een kosmische energie, een soort levenskracht, een energievorm die er eigenlijk altijd is, maar waarvan we ons over het algemeen niet bewust zijn. Doordat we nu steeds meer in die energie komen, wordt het steeds moeilijker om die niet meer te kunnen waarnemen en het zal ons bewustzijn drastisch veranderen.
Het begrip dimensie is een moeilijk te begrijpen fenomeen. Wat wij normaliter verstaan onder dimensies, zijn slechts ruimtelijke eenheden (lengte, breedte en hoogte). We voegen daar soms nog het begrip tijd aan toe (ook al hebben we daar een totaal verkeerd beeld van) en dan denken we alle dimensies in beeld te hebben. Maar dit zijn slechts begrippen binnen onze echte dimensie, veroorzaakt door de traagheid van de materie. Er zijn nl. veel meer dimensies: Albert Einstein heeft ooit berekend dat er minstens zes zouden moeten zijn. Echte dimensies zijn echter heel andere zaken: het zijn meer de niet-fysieke werelden waarin een ziel kan leven. Ze zijn als volgt ingedeeld:
- 1e dimensie
- Dit is de ijzerkern van de Aarde, met daarbij alle kennis van de Aarde.
- 2e dimensie
- Die wordt gevormd door het leven in het aardoppervlak (reptielen, vissen ed.).
- 3e dimensie
- Dit is het leven op het aardoppervlak (mensen, dieren, vogels, planten, etc.) en wordt gekenmerkt door de lineaire tijd en lineaire ruimte.
- 4e dimensie
- Deze komt bij ons via Nibiru vanaf Sirius en wordt gekenmerkt door structuur en controle.
- 5e dimensie
- Deze hoort oa. bij het Pleiadische stelsel (daar horen wij uiteindelijk ook bij) en wordt gekenmerkt door pure liefde en ceativiteit.
- 6e dimensie
- Hierin wordt materie gecreëerd vanuit licht.
- nr. 7, 8 en 9 blijf ik je verschuldigd...
- 10e dimensie
- Dit is niet echt een aparte dimensie, maar dit wordt zo genoemd wanneer je alle 9 dimensies helemaal en vooral ook gelijktijdig beheerst.
Er zijn nog meer dimensies, maar die bevinden zich niet in ons Pleiadische stelsel. Daarvoor moeten we bv. naar Andromeda: daar zijn er voor zo ver ik weet 13 stuks. Wij krijgen er door dit hele gebeuren met die fotonengordel in elk geval een vijfde dimensie bij en dat lijkt nog een meeste op een extra zintuig, een zintuig dat ons letterlijk meer laat zien. Vergelijk het maar met het zien van aura's en entiteiten. Dat is nu nog voor een relatief kleine groep mensen weggelegd, zoals paragnosten en helderzienden, maar straks wordt dit gemeengoed voor iedereen.
En wat moeten we ons bij al die verschillende dimensies voorstellen? Tja, dat wordt lastig. Je kunt het nog het beste voorstellen als bij de TV, maar dan kijken we niet naar dat kastje, maar we zitten er midden in. Wij zijn bij onze incarnatie in deze wereld allemaal standaard afgesteld op "Nederland 3" en weten dus ook niet beter dan dat dat onze realiteit is. Maar wat als je nu ineens een afstandsbediening zou vinden, wat dan? Dan zou je op een knopje kunnen drukken, waardoor je bv. ineens in een wereld genaamd "RTL 4" of "Discovery" zou kunnen zitten. Een totaal andere wereld, waarin het lijkt alsof "Nederland 3" ineens helemaal niet meer bestaat. Maar die is er nog steeds en ook nog op dezelfde plaats en in dezelfde tijd: jij bent echter afgestemd op een andere dimensie en neemt dus hele andere dingen waar... En mocht je jezelf inmiddels hebben ontwikkeld tot een multi-dimensoneel iemand, dan heb je een soort "multi view": je ervaart meerdere zenders/dimensies gelijktijdig.
Paragnosten en helderzienden hebben kennelijk een ingebouwde "afstandsbediening". Zij kunnen daardoor afstemmen op overleden personen en andere energieën. Zij kunnen ook dingen waarnemen op heel andere locaties en in andere tijden. Afstand en tijd lijkt dan helemaal niet meer te bestaan en dat is eigenlijk ook zo. En wij begrijpen maar niet dat zij dat kunnen. Hoe leg ik bv. aan een blinde uit wat het verschil is tussen groen en blauw? Als iemand geen referenties heeft aan wat voor kleur dan ook, kan die zich daar geen voorstelling van maken. En datzelfde geldt ook voor mensen die nog nooit een entiteit hebben gezien, een visioen hebben gehad of een andere energie hebben gevoeld: zij kunnen zich niets voorstellen bij al die spirituele waarnemingen.
Daarnaast is het zo, dat die verandering niet elke 13.000 jaar het zelfde effect heeft. We gaan daardoor wel met z'n allen steeds naar die 5e dimensie en worden ineens heel intelligente wezens, maar er speelt nog iets mee. De éne keer vindt er een transformatie plaats van een eenheidswereld naar een dualistische wereld en de andere keer transformeert de wereld weer terug naar een eenheidswereld. Dualistisch wil in dit geval zeggen: grote verschillen tussen mannelijk en vrouwelijk, goed en kwaad, arm en rijk, etc. Wij leven nu in een dualistische wereld en we staan op het punt om een eenheidswereld binnen te stappen...
6. De twaalf dagen tijdens de overgang
Om een beeld te kunnen vormen van wat er precies gebeurt als we die twaalf dagen in die laserstraal zitten, is het volgende plaatje waarschijnlijk handig. Voor alle duidelijkheid: we hebben het hier over het effect van de Galactische Uitlijning en niet over de fotonengordel. Dit plaatje laat zien hoe het energieniveau sinus-vormig verloopt en daar bovenop komt nog eens een enorme piek van dat laserstraaleffect.
(Afbeelding: Energiepiek tijdens doorgang. Klik voor vergroting.)
Tijdens de overgang in 2012 krijgen we te maken met die eerder genoemde laserstraal. Gedurende twaalf dagen zullen we "gebombardeerd" worden met een enorme energie. Hieronder volgt een korte impressie van wat er tijdens die twaalf dagen ZOU KUNNEN GEBEUREN. Deze informatie is ontleend aan het raadplegen van de Akasha kronieken (bron: "De Twaalf Dagen van Licht", Gary Bonnell):
Nogmaals: bovenstaande is een mogelijk scenario!
Dit proces is dermate heftig, dat niet iedereen dat aankan. Zoals al eerder aangegeven, zullen veel mensen tijdens de tweede en derde dag afhaken en bewusteloos worden. Maar ook daarna zullen nog veel mensen afhaken en het is ook niet gezegd dat mensen die alle twaalf dagen bewust kunnen blijven, het verkregen niveau kunnen blijven vasthouden. Het zal wel niet zo heel vaak voorkomen, maar je kunt nadien best weer terugvallen in je oude dualistische denkpatronen.
Nog een aardigheidje: het "gordijn" tussen onze wereld en die van het hiernamaals gaat verdwijnen, waardoor mensen die zijn overgegaan weer deel worden van onze wereld (eigenlijk moet ik dat andersom zeggen). Dat zal wel even wennen zijn, maar we zijn nu ook al samen en we worden heel vaak door overleden personen geholpen. We zien ze alleen niet en dan denken we maar al te graag dat ze er dus ook niet zijn. Stel je voor zeg, al die ongewenste toeschouwers als je lekker aan het vrijen bent. Toch is dat altijd al zo geweest. Vraag maar aan Char....
7. Welke maatregelen kunnen we treffen?
Het proces zelf is niet tegen te houden en dat moet ook niet. Wel zijn er een aantal dingen waar je bewust mee aan de slag kunt gaan om jezelf alvast voor te bereiden, zodat de overschakeling je minder moeite gaat kosten:
Zie een probleem niet als iets wat door een ander wordt veroorzaakt. Als jezelf bv. geen boosheid hebt, kan een ander dat ook niet bij je oproepen. Meestal roept een ander iets bij je op wat al lang in je zat en wiens schuld is het dan? Nu is het woord "schuld" naar mijn mening niet op z'n plaats, maar helaas denken we vaak wel zo. Leer naar jezelf kijken, durf eerlijk te zijn naar jezelf en te erkennen dat emoties in het leven meestal het gevolg zijn van eigen kwetsbaarheden.
Die kwetsbaarheden willen we niet voelen en daarom proberen we onze omgeving onder controle te houden, opdat wijzelf kunnen bepalen wat ons wel of niet overkomt. Maar dat lukt niet altijd en daarom gaan we manipuleren, intimideren en wordt het hard tegen hard, want die ander zit met een soortgelijk verhaal en wil ook niet gekwetst worden. Ga op zoek naar de oorzaak van die kwetsbaarheid, los die op en ontdek dat je dan ineens veel prettiger leeft, dat je niet meer in de verdediging of in de aanval hoeft, dat je daarmee een heel andere uitstraling gaat krijgen en daardoor op den duur ook een totaal andere vriendenkring.
Realiseer je dat je niet afhankelijk bent van anderen en van materiële zaken. Ontdek wie je bent, wat je wilt en laat je daarin niet tegen houden. Vertrouw op je zelf: luister naar je eigen hart en doe daar iets mee. Uiteindelijk ga je dan inzien dat alles wat je nodig hebt, gewoon in jezelf zit. Dat je vrij bent, dat je je niet hoeft te hechten aan mensen en dingen, dat je alvast een heleboel kunt loslaten. Want daar gaat het in dit leven om: leren loslaten, zowel emoties, mensen, als dingen.
Twintig jaar lang leren we ons hechten aan mensen, dan nog eens twintig jaar hechten aan dingen, daarna gaan we nog eens twintig jaar knokken om vooral niets kwijt te raken en onze toekomst veilig te stellen. Als laatste gaan we twintig jaar lang alles weggeven en zien we iedereen om ons wegvallen. Uiteindelijk moeten we alles loslaten en komt de ultieme les daarin: de dood.
Bereid je voor op allerlei natuurlijke, fysieke, maatschappelijke en materiële veranderingen in je leven, door je wat losser op te stellen. Leg problemen daar neer waar ze horen te liggen en trek die niet naar je toe als dat niet persé hoeft. Laat die agenda en carrièredrang maar een beetje los. Leef wat meer bij de dag en wat minder gecontroleerd: morgen is er weer een dag en veel problemen lossen zich vaak vanzelf op door even te wachten. Weet dat er grote veranderingen gaan komen die je niet kunt tegenhouden en zie die met vertrouwen tegemoet. Weet ook dat je dat niet kunt, als je alles wat je hebt vast blijft houden.
Weet dat al je gedachten energievormen zijn en dat die energieën - vaak zonder dat je het in de gaten hebt - allemaal worden uitgezonden. We stellen ons allemaal bloot aan elkaars gedachten. We zijn ons daar meestal niet van bewust, maar toch kennen we dat allemaal.
Hoeveel moeders zijn er niet die precies aanvoelen dat er iets met hun kind is, terwijl dat kind op dat moment buiten hun bereik is? Hoe vaak "voelen" we niet dat er iemand achter ons aan loopt of iemand naar ons kijkt? Hoe vaak worden we niet "toevallig" gebeld door iemand, vlak nadat we aan die persoon hebben gedacht? Sommige mensen zijn daar zeer gevoelig voor, die noemen we dan "telepathisch", maar eigenlijk zijn we dat allemaal. Denk daarom positief!
Weet dat iedereen z'n eigen realiteit creëert. Ons individuele voorstellingsvermogen bepaalt de grens van die realiteit en ik durf te wedden dat jouw voorstellingsvermogen anders is dan die van mij. En daardoor is mijn realiteit ook anders dan die van jou. Ook door gedachtepatronen, verwachtingen en vooroordelen bepalen we zelf wat er gaat gebeuren.
Als jij jezelf een mislukkeling vindt, zul je moeilijk werk krijgen, of een relatie. Als jij gelooft dat je op vrijdag de 13e een ongeluk gaat krijgen, is de kans dat dat gebeurt behoorlijk groot. Als jij denkt dat die behandeling bij de tandarts jou heel veel pijn gaat doen, dan gaat dat ook gebeuren. Als jij gelooft dat iets niet kan, ga je ook niet gemotiveerd op zoek en zul je gelijk krijgen. Zit ook niet in over dingen die er nog niet zijn of waar je geen greep op hebt. Meestal moet je achteraf concluderen dat je je voor niets zorgen hebt gemaakt.
Bereid je zenuwstelsel voor op de stijgende energie. Zorg dat je die aankunt door je eigen energie alvast op te krikken. Dat kun je doen door anders te gaan eten. Je bent wat je eet, maar als je niet weet wat je eet kun je natuurlijk niks beginnen.
De gemiddelde energie van een levend mens of dier is 6.500 Bovis-eenheden, maar direct na de dood daalt deze waarde. Als we gekookt of gebraden vlees eten, is deze waarde over het algemeen niet meer dan 3.000 tot 4.000 Bovis-eenheden. Dat betekent dat je je lichaam wel voorziet van verbrandingsstoffen waar je hard van kunt lopen, maar energetisch gezien haal je je eigen systeem flink onderuit. Alsof je half lege batterijen eet....
Groente, fruit en granen, dààr moet je het van hebben. Je pikt de mensen er zo uit in het dagelijkse leven: een notoire vleeseter is over het algemeen niet iemand die met z'n spirituele ontwikkeling bezig is, terwijl een vegetariër dat vaak wel is (mits hij dat niet alleen maar doet uit sympathie voor het dier).
Weet dat als de Aarde gaat omkeren van draairichting, je dan door de langere dagen en nachten een periode van enorme temperatuurwisselingen zult ervaren en je uiteindelijk bij de stilstand extreem lang aan de zon of aan de koude nacht kunt worden blootgesteld. Het is maar net waar je woont en in welke positie de Aarde stopt. Bereid je dus voor op deze situatie en ondergronds gaan is de beste manier om je hiertegen te wapenen.
Richt hiervoor een kelder in, of maak gebruik van andere onderaardse ruimten, want daar zul je de meeste beschutting vinden. Zorg voor kleding, water en een noodrantsoen, waar je minstens een week of twee mee toe kunt, want de bakker en de groenteboer zitten dan ook in hun kelder. Zorg voor een zelfstandig koel- èn verwarmingsysteem, wees daarin niet afhankelijk van een ander.
8. Interessante wetenswaardigheden
Titel: |
Auteur: |
ISBN
nr: |
Omschrijving: |
"Het einde
van de Mayakalender, 2012" |
John Major
Jenkins |
90-2028-224-7 |
Een wetenschappelijke
studie van de Maya-kalender, de Maya-mythologie, de astrologie en de reguliere
astronomie. |
"De Orion-profetie" |
Patrick Geryl en Gino Ratinckx |
90-6010-953-8 |
Een wetenschappelijke studie
van de oriëntatie en ligging van de pyramides en andere gebouwen
in Egypte. |
"Het Hathor-Materiaal" |
Tom Kenyon & Virginia Essene |
90-75636-42-3 |
Een andere beschaving, genaamd de "Hathors",
is erg betrokken met de mensen op Aarde en geeft hun kennis door omtrent
de ontwikkeling die wij nu doormaken. Zij hebben dit in een ver verleden
ook meegemaakt en inmiddels helemaal doorgrond. |
"Le Grand Cataclysme" |
Albert Slosman |
Uitgever: Laffont |
Een vertaling van de hiërogliefen
die in Egypte zijn gevonden en die de ondergang van Atlantis beschrijven. |
"De Natuurlijke Tijd" |
Peter Toonen |
90-75636-39-3 |
Berichten van de Maya's
voor de nieuwe tijd. |
"De
mens in het Aquariustijdperk" |
Sonia |
90-75343-15-9 |
De visie van Sonia op de
mens in het komende nieuwe tijdperk. |
"Het Pleiadisch Werkboek" |
Amorah Quan Yin |
90-75636-09-1 |
Een rechtstreeks doorgegeven
boek van de Pleiadische Afgezanten van het Licht, waarin wordt uitgelegd
hoe we onze energiekanalen kunnen openen. |
"Het Pleiadisch Plan" |
Barbara Hand Clow |
90-75636-21-0 |
Hoe de Pleiadiërs
ons op dit moment helpen met onze ontwikkeling. |
"Menselijke Evolutie
in Pleiadisch Perspectief" |
Amorah Quan Yin |
90-75636-08-3 |
Een beschrijving van onze
oorsprong van andere planeten en de banden met de huidige bewoners. |
"De twaalf dagen van
licht" |
Garry Bonnell |
90-75636-45-2 |
Een omschrijving van wat
er op spiritueel niveau zou kunnen gebeuren met de mens in 2012. |
"De Maya-profetiën" |
Wiek Lenssen |
90-75636-45-8 |
De visie van de Maya's
op de komende gebeurtenissen m.b.t. het jaar 2012. |
"The Year Zero" |
Wiek Lenssen |
Een
verfilming van het hiervoor genoemde boek. Te bestellen via http://www.jurafilm.nl. |
|
Een zeer interessante
website over de Maya's, hun kalender, wat er allemaal gaat gebeuren en
nog een aantal zaken die ik hier bewust maar heb weggelaten. |
|||
De pagina "Shuman
Resonantie" vertelt je veel over deze "hartslag van de Aarde" |
|||
Alles over
2012 en wat daar mee te maken heeft. |
|||
Een website
waar je meer kunt lezen over onze energiewaarde. |
|||